ΕΥΤΟΛΜΟΙ ΛΟΓΟΙ

ΠΕΡΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ

(Όταν παύει να είναι ανεξάρτητος 

και καθίσταται ευτελής θεραπαινίς

της Εκτελεστικής και Νομοθετικής εξουσίας.)

 

Και να θυμόμαστε ή να το μάθουμε πρέπει,  ότι υπήρξανε και έντιμοι θαρραλέοι και σοφοί ΔΙΚΑΣΤΕΣ σε τούτο τον τόπο, που χωρίς να υπολογίζουν τη βία ενάντιά τους από τους «κράτιστές» και χωρίς να φοβούνται τις συνέπειες σε βάρος τους από τους «τεχνικούς της εξουσίας» και τις ύβρεις και συκοφαντίες από τους ειδικούς της προπαγάνδας και καταπίεσης  συνειδήσεων,  με τόλμη  αποδοκιμάζανε και χλευάζανε την ευτέλεια και αθλιότητα μιας  κακοφτιαγμένης για ραγιάδες  «ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας»   και  ενός θεσμικού οργάνου της «ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ» που σαν απολειφάδι σκληρό και αμείλικτο  του Κράτους «εργαλείο καθυπόταξης» είχε απομείνει για να απειλεί, να φοβίζει και να τιμωρεί τους πολίτες.

 Ήταν τότε που ένας μεγάλος ΔΙΚΑΣΤΗΣ   ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΚΑΛΛΙΤΣΗΣ,  πριν πολλά χρόνια το 2003!! έγραψε  διδάσκοντας μερικούς δικαστές και  καθηγητές και συνταγματολόγους και άλλους πολιτικούς και μαθητευόμενους ηγεμονίσκους, που η εξουσία τους είχε διαφθείρει με μία μηνιαία μισθοδοσία, ή με κάποια  έδρα σε κάποιο ίδρυμα, ή με κάποιο πολιτικό κυβερνητικό ή άλλο κομματικό αξίωμα, τις παρακάτω λίγες απλές, σοφές και αληθινές σκέψεις και στοχασμούς ότι:

«…»

«…VI. Πέραν δε τούτων, η Δικαιοσύνη για να λειτουργήσει αποτελεσματικώς, απαιτείται όπως αύτη είναι ού μόνον ανεξάρτητος  και εντεύθεν αδέκαστος και αδιάβλητος,  εμπνέουσα πλήρη εμπιστοσύνην στους δικαζομένους, αλλά και να ΦΑΙΝΕΤΑΙ ανεξάρτητος, τουθ’ όπερ δυστυχώς δεν συμβαίνει σήμερα διότι:

α) Όταν η ηγεσία της Δικαιοσύνης διορίζεται από την εκάστοτε Κυβέρνησιν και μάλιστα επιλεκτικώς  και χωρίς καμμίαν απολύτως αιτιολογίαν και αξιολόγησιν  των υποψηφίων,  παραλειπομένων πολλάκις ικανοτάτων Δικαστών, η Δικαιοσύνη παύει να είναι ανεξάρτητος και οις εκ τούτου είναι δυνατόν να επηρεάζεται και να κηδεμονεύεται αύτη ποικιλοτρόπως από την Κυβέρνησιν.

β) Όταν όλα τα θέματα που αφορούν την οργάνωσιν και λειτουργίαν της Δικαιοσύνης και των φορέων αυτής, ρυθμίζονται εκάστοτε κατά το δοκούν και κατά την απόλυτον κρίσιν των άλλων δύο εξουσιών                        (Εκτελεστικής και Νομοθετικής) ισοτίμων και ισοδυνάμων, υποτίθεται, προς την Δικαιοσύνην ) χωρίς προηγουμένως να καλείται υποχρεωτικώς η Ηγεσία της Δικαιοσύνης (εν ολομελεία) όπως γνωμοδοτήσει επι των ρυθμιστέων ως άνω θεμάτων, η  Δικαιοσύνη παύει να είναι ανεξάρτητος  και ισότιμος προς τις άλλες δύο ως άνω εξουσίες και καθίσταται οιονεί θεραπαινίς τούτων.

γ)… δ) Όταν τελεσίδικοι και αμετάκλητοι αποφάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου που επιδικάζει αναδρομικές συντάξεις, θεμελιούμενες επι συνταγματικών διατάξεων, δεν εκτελούνται από την Δημοσία Διοίκηση κατ΄ εντολήν της Εκτελεστικής Εξουσίας, αλλά τουναντίον με αντισυνταγματικούς νόμους καταργούνται οι ως άνω αποφάσεις και ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ  ουσιαστικώς το Τρίτον Ανώτατον Δικαστήριον της Χώρας μας , οι δε παρανομούντες Οικονομικοί Υπουργοί  παραμένουν ατιμώρητοι απολαύοντάς βουλευτικής ασυλίας και εντεύθεν ασυδοσίας, δεν μπορεί να λειτουργήσει ευνομούμενον Κράτος Δικαίου, που επαγγέλλεται η Κυβέρνηση της Χώρας μας και ούτε αληθής Δικαιοσύνη και Δημοκρατία.»

( Δια την αντιγραφή

Δημήτριος Ν Ζέρβας.

Σημείωση:

{1/.Το κείμενο είναι απόσπασμα από προδημοσίευση συμβολής του συγγραφέα Ευάγγελου Καλλίτση, με τίτλο «Η απονομή της Δικαιοσύνης εις τη χώρα μας» στον τιμητικό τόμο επ΄ ευκαιρία των 70^ων γενεθλίων του καθηγητή Κώστα Ε. Μπέη.

2/.Ο Ευάγγελος Καλλίτσης, έγραψε και δημοσίευσε το έτος 2003 !! ως Αντιπρόεδρος Ελεγκτικού Συνεδρίου ε.τ – Πρόεδρος της Ένωσης Συνταξιούχων Δικαστικών Λειτουργών  και Λειτουργών του Κύριου προσωπικού του Ν.Σ.Κ.

( βλ.  Ευάγγελου Καλλίτση, «Η απονομή της Δικαιοσύνης εις τη χώρα μας» Διοικητική Δίκη έτος ΙΕ΄ 2003. σελ. 553-556}